Αχαρέ

Την εβδομάδα αυτή διαβάζουμε δύο περικοπές τις Τορά, τις Αχαρέ και Κεντοσσίμ, η πρώτη από τις οποίες ξεκινά ως εξής: «Και ο Θ-ός μίλησε στο Μωϋσή μετά το θάνατο των δύο γιων του Ααρών, όταν αυτοί πλησίασαν το Θ-ό και πέθαναν».

Η Χασιντούτ εξηγεί την αιτία θανάτου των δύο γιων του Ααρών, Ναντάβ και Αβιού: Οι γιοι του Ααρών δεν διέπραξαν κάποιο αμάρτημα, με τη γνωστή έννοια. Στην πραγματικότητα ήταν εξαιρετικά δίκαιοι και άγιοι άνθρωποι που η μοναδική τους επιθυμία ήταν μια στενότερη προσέγγιση με το Θ-ό. Το «αμάρτημά» τους ήταν ότι επέτρεψαν στους εαυτούς τους να φτάσουν σε τέτοιο υψηλό επίπεδο αφοσίωσης και λατρείας, με αποτέλεσμα τα φυσικά τους σώματα να μην είναι πια απαραίτητα. Στη μεγάλη τους επιθυμία να γίνουν ένα με το Θ-ό, οι ψυχές τους απλά εγκατέλειψαν τα σώματά τους και απέπνευσαν.

Γιατί όμως αυτό θεωρήθηκε αμαρτία, δεδομένου ότι ένας Εβραίος μάχεται αδιάκοπα να υπηρετεί το Θ-ό, υπερβαίνοντας το φυσικό κόσμο; Η απάντηση είναι ότι παράλληλλα με την πνευματική προσπάθεια για διαφωτισμό και βελτίωση, κάθε Εβραίος είναι υποχρεωμένος να φτιάξει «μια κατοικία για το Θ-ό, στους χαμηλότερους κόσμους». Αυτό σημαίνει να υπηρετεί το Θ-ό στο μέγιστο των δυνατοτήτων του μέσα στα πλαίσια της εγκόσμιας, καθημερινής ζωής του. Στον Ιουδαϊσμό, ο αντικειμενικός στόχος είναι να λειτουργούμε ως μια ψυχή μέσα σε φυσικό σώμα και όχι σε ένα καθαρά πνευματικό επίπεδο. Αυτή ακριβώς ήταν και η αμαρτία των Ναντάβ και Αβιού οι οποίοι θέλησαν να υπηρετήσουν το Θ-ό, μόνο με την ψυχή τους.

Η κάθε ιστορία  της Τορά περιέχει ένα πρακτικό δίδαγμα για τον καθένα. Ακόμη και η ιστορία των Ναντάβ και Αβιού η οποία, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται να απευθύνεται μόνο σε ανώτατο πνευματικό επίπεδο, δηλαδή σε όσους οι ψυχές του βρίσκονται «σε κίνδυνο» να εγκαταλείψουν τα σώματά τους από την επιθυμία τους να φτάσουν στο Θ-ό.

Η αιτία είναι ότι ο καθένας μας βιώνει συγκεκριμένες στιγμές όπου η ψυχή του εγείρεται και υψώνεται, επιτυγχάνοντας ένα ανώτερο επίπεδο αγνότητας. Αυτό συμβαίνει κυρίως τις «ευοίωνες στιγμές», όπως το Σσαμπάτ ή το Ροσς Ασσανά και το Γιομ Κιπούρ, όπου κάθε Εβραίος «ξυπνά» και αναζητά μια στενότερη προσέγγιση με το Θ-ό.

Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό, κατά τη διάρκεια αυτών των ειδικών περιόδων όπου νιώθουμε ιδιαίτερα κοντά στο Θ-ό, να θυμόμαστε ότι ο ύστατος σκοπός είναι να Τον υπηρετούμε στο φυσικό επίπεδο. Οποτεδήποτε κάποιος νιώθει πνευματική εγρήγορση, πρέπει αμέσως να μετατρέπει αυτά τα συναισθήματα σε πράξη, αποφασίζοντας να εντείνει την τήρηση της Τορά και των μιτσβότ. Γιατί ο πραγματικός στόχος της πνευματικής επαγρύπνησης είναι η θετική της επιρροή στις πράξεις μας.