Νασό

Όπως διαβάζουμε στην περικοπή αυτής της εβδομάδας, ο ιερός όρκος ενός “Ναζίρ” δεν του επιτρέπει να κόψει τα μαλλιά του, να έρθει σε επαφή με ένα πτώμα και να πιει κρασί. (Ένας διάσημος Ναζίρ ήταν ο Σαμψών, ο πιο δυνατός άντρας της Βίβλου, η δύναμη του οποίου εξαφανίστηκε, όταν η Δαλιδά του έκοψε τα μαλλιά). 

Στο τέλος της «Ναζιριτικής» περιόδου ενός ατόμου, υπήρχαν ορισμένες προσφορές εξιλέωσης που έπρεπε να φέρει στο Ναό. Το Ταλμούδ αναρωτιέται γιατί να απαιτείται από έναν Ναζίρ, ο οποίος έχει επιβάλλει στον εαυτό του εθελοντικά, περιορισμούς και απαγορεύσεις, να αναζητά την εξιλέωση; Τι αμαρτία μπορεί να διέπραξε; Μία άποψη στο Ταλμούδ αναφέρει ότι, το γεγονός πως στερεί από τον εαυτό του την απόλαυση του κρασιού, είναι αμαρτία.

Το ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι γιατί θεωρείται λάθος κάποιος να στερείται; Επειδή ο Δημιουργός μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε τον καρπό της αμπέλου, είναι λάθος εμείς να τον στερούμαστε;

Η απάντηση που δίνεται έχει να κάνει περισσότερο με τη συμπεριφορά, παρά με την απρεπή ανομία. Ποιος είναι ο σωστός τρόπος για να ζούμε; Ποια θα έπρεπε να είναι η προσέγγισή μας προς το δημιούργημα του Θ-ού και τον υλικό κόσμο; Πρέπει να πάρουμε «διαζύγιο» από την κοινωνία, προκειμένου να γίνουμε άγιοι; Πρέπει να απορρίπτουμε οτιδήποτε δεν είναι ολοκληρωτικά πνευματικό, από φόβο μήπως αλλοιώσει την ευσέβειά μας;

Σύμφωνα με τον Ιουδαϊσμό, πρέπει να αγκαλιάσουμε και να «μνηστευτούμε» τον κόσμο του Θ-ού. Φυσικά, υπάρχουν ξεκάθαρες κατευθυντήριες γραμμές, ακόμα και νόμοι και κανόνες. Μέσα στα πλαίσια της Τορά, ωστόσο, θα πρέπει να δουλεύουμε με το σύμπαν του Υψίστου. «Στην αρχή ο Θ-ός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη». Τα εγκόσμια αποτελούν επίσης μέρος του απέραντου και αιώνιου σχεδίου Του. Το σχέδιο αυτό λέει ότι τα γήινα πλάσματα, άντρες και γυναίκες, οφείλουν να επενδύουν το χρόνο, την ενέργεια, την ευημερία και τη σοφία τους, για να εγχύσουν τη Θεϊκότητα στον υλικό κόσμο.

Η κάθε μιτσβά που εκτελούμε επιτυγχάνει ακριβώς αυτό. Παίρνουμε το υλικό και το μετατρέπουμε σε πνευματικό, όχι απέχοντας ή δραπετεύοντας από αυτό, αλλά αντιμετωπίζοντας και πλάθοντας το σε κάτι ιερό και ωφέλιμο.

Έτσι οι Ναζίρ, οι οποίοι στην αναζήτηση της υψηλής πνευματικότητας θεώρησαν απαραίτητο, λόγω της δικής τους ηθικής αδυναμίας, να απέχουν από όσα μας επέτρεψε ο Δημιουργός, τελικά είναι αμαρτωλοί, κατά κάποιο τρόπο. Και η συμπεριφορά τους απαιτεί πράγματι, ένα είδος εξιλέωσης.

Ο Ιουδαϊσμός μας καλεί να ζήσουμε σε μια υψηλότερη, μη υλική ζωή, μέσα σε αυτόν τον κόσμο. Αντί να αφήνουμε την κενότητα μιας κοινωνίας να μας κυριεύει, αντιμετωπίζουμε την πρόκληση να επιμένουμε αποφασιστικά να την αλλάξουμε προς το καλύτερο. 

Να πίνετε κρασί, χωρίς δισταγμό. Να είστε σίγουροι όμως ότι κάνετε το Κιντούσς και λέτε Λ’Χαϊμ!