Ευλογίες και κατάρες. Στην περικοπή αυτής της εβδομάδας, ο Μωϋσής προειδοποιεί ξανά το ποίμνιό του. Ο μεγάλος προφήτης τους υπενθυμίζει ότι ζώντας με το καλό, θα είναι ευλογημένοι ενώ αγνοώντας το Θείο κάλεσμα, οδηγούνται αναπόφευκτα προς μια καταραμένη ύπαρξη.
Ο Μωϋσής ξεκινά τη νουθεσία του με την Εβραϊκή λέξη Ρε’έ, «Δείτε». «Δείτε, παρουσιάζω σήμερα ενώπιόν σας μια ευλογία και μια κατάρα». Αλλά γιατί «δείτε»; Τι υπάρχει εκεί για να δούμε; Τους έδειξε κάτι, τελικά; Η Τορά δεν χρησιμοποιεί όμορφες λέξεις, μόνο επειδή ακούγονται ποιητικά. Τι υπήρχε για να δούμε; Γιατί «Ρε’έ»;
Μία απάντηση είναι ότι ο ίδιος ο τρόπος που κοιτάμε τα πράγματα καθορίζει αν οι ζωές μας θα είναι ευλογημένες ή καταραμένες. Πώς βλέπουμε τους άλλους, τον εαυτό μας; Οι απόψεις μας, η οπτική μας γωνία, εκβάλλουν στη ζωή μας που θα είναι ευλογημένη ή Θεός φυλάξοι, το αντίθετο.
Ο άγιος Ραβίνος Λεβί Γιτσχάκ του Μπερτιτσέβ, συνάντησε κάποτε τυχαία ένα δυνατό, νέο άντρα που έτρωγε ξεδιάντροπα το Γιομ Κιπούρ. Ο Ραβίνος υπέθεσε μήπως ήταν άρρωστος. Ο άντρας επέμεινε ότι έχαιρε άκρας υγείας. Μήπως είχε ξεχάσει ότι ήταν μια άγια μέρα νηστείας; «Και ποιος δεν το ξέρει ότι σήμερα είναι Γιομ Κιπούρ» απάντησε ο νέος. Μήπως πάλι δεν είχε διδαχτεί ποτέ ότι οι Εβραίοι δεν τρώνε αυτή την ημέρα; «Ακόμα και ένα βρέφος γνωρίζει ότι το Γομ Κιπούρ είναι μέρα νηστείας, Ραβίνε!». Εκείνη τη στιγμή ο Ραβίνος Γιτσχάκ σήκωσε τα μάτια του προς τον ουρανό και είπε, «Άρχοντα του Σύμπαντος, κοίτα τι θαυμάσια είναι τα πλάσματά Σου! Εδώ είναι ένας Εβραίος που παρόλα αυτά, αρνείται να πει ψέματα!». Ο Ραβίνος μπορούσε πάντα να αντιμετωπίζει τους άλλους καλοπροαίρετα, με συμπόνια και κατανόηση.
Πώς θεωρούμε την καλή τύχη που απολαμβάνουν οι συνάνθρωποί μας; Είμαστε ευτυχισμένοι γι’ αυτούς ή τους κοιτάμε με «μισό μάτι»; Πώς αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας και τα ελαττώματά μας; Είμαστε αντικειμενικοί και ειλικρινείς ή παραποιούμε υποκειμενικά την κατάσταση; «Είναι ένας τσιγκούνης και διεφθαρμένος, ανάξιος για όλα. Εγώ; Εγώ είμαι πολύ προσεκτική όταν ξοδεύω τα λεφτά μου». «Είναι η βαρετή των βαρετών και αντικοινωνική. Εγώ; Εγώ είμαι απλά σπιτόγατος». «Αυτός είναι πεισματάρης σα μουλάρι. Εγώ; Εγώ είμαι συγκροτημένο άτομο».
Σαφέστατα, ο τρόπος που κοιτάμε τον κόσμο και τον περίγυρό μας, έχουν άμεση συνέπεια στη συμπεριφορά της ζωής απέναντί μας. Σχεδόν δικαιολογημένα, ο Μωϋσής λέει «Δείτε». Γιατί ο τρόπος που θωρούμε τη ζωή, αναπόφευκτα επηρεάζει τα αποτελέσματα της.