Πολλοί άνθρωποι επικοινωνούν μαζί μας για να δουν αν είμαστε ασφαλείς, αφού κατοικούμε στο κέντρο της περιοχής των αναταραχών
: αναρχικοί νεαροί συγκρούονται με την αστυνομία, καίνε αυτοκίνητα και καταστρέφουν καταστήματα, εκφράζοντας την οργή τους για το θάνατο του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου ο οποίος πυροβολήθηκε από αστυνομικό.ΕΙΜΑΣΤΕ ασφαλείς, δόξα τω Θ-ώ και δεν βγαίνουμε έξω όταν οι αναταραχές είναι σε πλήρη εξέλιξη. Η αλήθεια πάντως είναι ότι πέρα από τις κύριες συγκρούσεις ανάμεσα στους νεαρούς και την αστυνομία, τα πράγματα είναι σχετικά ήσυχα. Ο ένας δρόμος μπορεί να καίγεται ενώ οι άλλοι να είναι άδειοι και «ασφαλείς». Η μυρωδιά πάντως από τα δακρυγόνα και τα αντικείμενα που καίγονται (κάδοι απορριμμάτων, αυτοκίνητα) υπάρχει ακόμα στον αέρα.
Η αναρχικοί είναι γνωστοί για τις αναταραχές στην Ελλάδα και κάθε τόσο έρχονται σε σύγκρουση με τις αστυνομικές δυνάμεις. (Ποτέ όμως σε αυτό το σημείο τα τελευταία 7 χρόνια που ζούμε εδώ). Αν και διαφωνώ κάθετα με τη συμπεριφορά τους, νομίζω πως κάτι μπορούμε να μάθουμε από τις ενέργειές τους και την αναζήτηση νοήματος, την προθυμία τους να αγωνιστούν για ιδανικά.
Οι νέοι άνθρωποι ψάχνουν μια βασική αιτία, η ενέργεια και η ένταση που υπάρχει μέσα τους έχει την φοβερή δύναμη της φωτιάς: Όταν διοχετευτεί στη σωστή κατεύθυνση, μπορεί να αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο. Αν αφεθεί στη δίνη της, μπορεί να καταστρέψει τα πάντα στο πέρασμά της.
Οι νέοι άνθρωποι διαθέτουν το ζωογόνο χαρακτηριστικό της επανάστασης: δεν μπορούν να δεχτούν τον προβληματικό κόσμο που τους δείχνουν οι ενήλικες, εξεγείρονται κατά της αδικίας, της καταπίεσης, δεν αφήνονται στην παρούσα κατάσταση. Η νεολαία πιστεύει πως μπορεί να αλλάξει και να καλυτερεύσει τον κόσμο, κάτι το οποίο πολλοί ενήλικες έχουν χάσει, έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά και έχουν παραδοθεί στις δοκιμασίες της καθημερινής ζωής.
Ένας νέος που είχε μπλέξει με λάθος παρέες και δοκίμαζε όλες τις ακατάλληλες συμπεριφορές, πήγε κάποτε να δει το Ράμπι Σσνέορ Ζάλμαν του Λιαδί, συγγραφέα της Τανιά και ιδρυτή του κινήματος της Χαμπάντ. Ο έφηβος αγαπούσε την ιππασία και από εκεί ξεκίνησε ο ραβίνος τη συζήτηση:
«Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα σε ένα νεαρό και σε ένα γέρικό άλογο;» ρώτησε ο Ράμπι.
«Ένα καλό νεαρό άλογο τρέχει γρήγορα. Καλπάζεις και φτάνεις πιο γρήγορα στον προορισμό σου» είπε με ενθουσιασμό ο νεαρός.
«Αυτό είναι πού καλό, αρκεί να βρίσκεσαι στο σωστό δρόμο» σχολίασε ο Ράμπι «τι γίνεται όμως αν βρίσκεσαι σε λάθος μονοπάτι;».
«Ακόμα και τότε» επέμεινε ο νεαρός, «το άλογο θα μπορούσε να σε βοηθήσει να βγεις πιο γρήγορα στο σωστό δρόμο αν συνειδητοποιήσεις που βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο …».
«Αν συνειδητοποιήσεις που βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο» επανέλαβε αργά και σταθερά ο Ράμπι. «Όλα αυτά θα γίνουν αν καταλάβεις πως πήρες λάθος μονοπάτι προτού να είναι πολύ αργά. Τότε θα μπορείς γρήγορα να επιστρέψεις…».
Αυτό είναι το πλεονέκτημα της ενέργειας των νέων: διαθέτει τεράστια δύναμη αλλά χρειάζεται να διοχετευθεί προς καλές πράξεις, προς δημιουργική έκφραση. Οι νέοι θα πρέπει να ασχολούνται με τη μελέτη, σε εθελοντικές πράξεις που έχουν αξία. Η εξέγερσή τους δεν πρέπει να διαλύεται αλλά να βρίσκει άλλες κατευθύνσεις.
Οι ενήλικες μπορούν να μάθουν από τους νέους να μην δέχονται την κατάσταση ως δεδομένη, να μην παραιτούνται από τη ροή του κόσμου αλλά να συνεχίζουν να αγωνίζονται για να τον βελτιώσουν, με μια καλή πράξη τη φορά.