Αγνό ελαιόλαδο συντρίφτηκε για το άναμμα, να φωτίζει αδιάκοπα στη μενορά (27:20)
Η Τορά και οι Μιτσβότ παρομοιάζονται με το φως. Η Νεσσαμά – ψυχή – παρομοιάζεται με το φως του κεριού.
Για το λόγο αυτό, όταν έχουμε το μνημόσυνο κάποιου που έχει πεθάνει, ανάβουμε ένα κερί (Νερ Νεσσαμά) αφού αναφέρεται: «το κερί του Θεού είναι η ψυχή του ανθρώπου».
Γιατί η ψυχή παρομοιάζεται με το φως του κεριού;
Ακριβώς όπως η φλόγα του κεριού κινείται συνεχώς προς τα πάνω, προσπαθώντας να φτάσει ψηλότερα, έτσι και η ψυχή του ανθρώπου αγωνίζεται διαρκώς να φτάσει ψηλότερα και να ενωθεί με το Θεό.
Στο Μιντράσς εξηγείται η ομοιότητα ανάμεσα στο φως του κεριού και στις μιτσβότ, κυρίως στη μιτσβά της Τζεντακά (ελεημοσύνη) η οποία μας διδάσκει:
«Όταν κάποιος θέλει να δώσει Τζεντακά, το Γέτσερ Αρά (η τάση προς το κακό) έρχεται και μας λέει, «Γιατί δίνεις από τα πράγματά σου στους άλλους, λιγοστεύοντας την περιουσία σου; Εάν πράγματι θέλεις να προσφέρεις μερικά από τα χρήματά σου, δώστα στα παιδιά σου και όχι σε ξένους».
«Η αλήθεια όμως είναι ότι οι μιτσβότ είναι σαν τα κεριά», σύμφωνα με το Μιντράσς. «Ένα κερί μπορεί να ανάψει μυριάδες άλλα χωρίς να μειωθεί το φως του στο ελάχιστο».
Το ίδιο ισχύει και στην εκπλήρωση των μιτσβότ, κυρίως σε αυτήν της ελεημοσύνης. Γιατί η περιουσία μας δεν μειώνεται επειδή βοηθάμε τους άλλους. Αντίθετα, δίνοντας Τζεντακά, αξιώνουμε την ευλογία του Θεού και λαμβάνουμε πολλά περισσότερα σε αντάλλαγμα.
Αγνό ελαιόλαδο συντρίφτηκε για το άναμμα (27:20)
Όπως η ελιά μπορεί να δώσει φως μετά από μεγάλη πίεση, έτσι και ο άνθρωπος συνειδητοποιεί το μέγεθος των δυνάμεών του μόνο κάτω από την πίεση αντίξοων συνθηκών. (Ταλμούδ)
Συντρίφτηκε για το άναμμα (27:20)
Όταν κάποιος χρησιμοποιεί «συντριπτικά» λόγια για να επιπλήξει έναν άλλο πρέπει να το κάνει με σκοπό να του εξηγήσει, να τον διαφωτίσει και να τον εξυψώσει. Ποτέ, Θεός φυλάξει, για να τον ταπεινώσει και να τον συνθλίψει. (Χασσιδικό ρητό)