Αυτά είναι τα λόγια που είπε ο Μωϋσής σε όλο το λαό του Ισραήλ, στην άλλη όχθη του Ιορδάνη, στην έρημο, στην Αραβά, απέναντι από το Σουφ, ανάμεσα στο Παράν, και στο Τοφέλ, και στο Λαβάν, και στο Χατσερότ, και στο Ντι-Ζαάβ (Δευτερονόμιο 1:1)

Σύμφωνα με το σχολιαστή Σιφρί, τα διάφορα ονόματα που αναφέρονται εδώ δεν είναι τοπωνύμια των σημείων  όπου μίλησε ο Μωϋσής – μερικά από αυτά μάλιστα, δεν υπάρχουν καν σαν τοποθεσίες. Είναι μάλλον λέξεις επίπληξης του Μωϋσή προς το λαό του Ισραήλ. Αντί να αναφέρει τις αμαρτίες του κατά λέξη, αναφέρθηκε σε αυτές με τα παραπάνω τοπωνύμια:

- «Στην έρημο» - όταν παραπονιόντουσαν «μακάρι να είχαμε πεθάνει στην έρημο». (Έξοδος 17:3).
- «Στην Αραβά (Πεδιάδα)» - για τη λατρεία του ειδώλου Μπαάλ Πεόρ στις Πεδιάδες της Μωάβ (Αριθμοί 25).
- «Απέναντι από το Σουφ» - για τα προβλήματα που δημιούργησαν στις όχθες του Γιαμ Σουφ, δηλαδή της Ερυθράς Θάλασσας. (Έξοδος 14:11 και Ρασσί για την Έξοδο 15:22).
- «Παράν» - για την αμαρτία των Κατασκόπων που στάλθηκαν από το Παράν (όπως αναφέρεται στους Αριθμούς 13 και αργότερα στη δική μας Παρασσά).
- «Χατσερότ» - όπου έλαβε χώρα η εξέγερση του Κόραχ κατά του Μωϋσή. - «Ντι-Ζαάβ» (κυριολεκτικά «πάρα πολύ χρυσάφι») – για την αμαρτία του Χρυσού  Μοσχαριού

(Σιφρί. Ρασί ….)

Πιο σωστό θα ήταν οι επιπλήξεις (στο Δευτερονόμιο) να λέγονταν από τον κακό προφήτη Μπιλάμ και οι ευλογίες (στην Παρασσά του Μπαλάκ) από τον Μωϋσή. Αλλά ο Θ-ός είπε: «Ας τους επιπλήξει ο Μωϋσής που τους αγαπάει και ας τους ευλογήσει ο Μπιλάμ που τους μισεί».

(Γιαλκούτ Σσιμονί)

Αυτά είναι τα λόγια που είπε ο Μωϋσής σε όλο το λαό του Ισραήλ (1:1)

Ο Μωϋσής μίλησε μόνο στο λαό για τις αδικίες και τα λάθη τους. Στο Θ-ό μίλησε μόνο για τις αρετές τους και τους δικαιολόγησε για  ο,τιδήποτε   κι αν έκαναν. 

(Χασσιδικό ρητό)