Κάνε σε μένα έλεος και αλήθεια (47:30)
Μια καλή πράξη σε έναν νεκρό είναι πέρα για πέρα αληθινή, γιατί δεν μπορεί κανείς να περιμένει να του την ανταποδώσουν.
(Ρασσί)
Και μετά από εκείνα τα πράγματα, είπαν στον Ιωσήφ: Ιδού, ο πατέρας σου είναι άρρωστος (48:1)
Ο Αβραάμ εισήγαγε το γήρας, ο Ισαάκ τη θλίψη και ο Ιακώβ την αρρώστεια.
Ο Αβραάμ ζήτησε το γήρας, παρακαλώντας το Θ-ό: «Άρχοντα του Σύμπαντος! Όταν ένας άντρας και ο γιος του μπαίνουν σε μια πόλη, δεν ξέρουν ποιον να τιμήσουν». Και ο Θ-ός του αποκρίθηκε: «Στη ζωή σου, ζήτησες κάτι σωστό και αυτό θα αρχίσει από σένα». Έτσι το γήρας δεν αναφέρεται από την αρχή στη Βίβλο, αλλά όταν ήρθε ο Αβραάμ, το γήρας του χαρίστηκε, όπως αναφέρεται: «Και ο Αβραάμ ήταν γέρος και έφτασε στις μέρες του» (Γένεσις 24:1).
Ο Ισαάκ ζήτησε τη θλίψη, παρακαλώντας: «Άρχοντα του Σύμπαντος! Όταν ένας άνθρωπος πεθάνει χωρίς θλίψη, η Κρίση τον απειλεί. Αλλά αν Εσύ τον πικράνεις, η Κρίση δεν θα τον απειλήσει». Και ο Θ-ός του αποκρίθηκε: «Στη ζωή σου, ζήτησες καλά και αυτό θα αρχίσει από σένα». Η θλίψη δεν αναφέρεται από την αρχή στη Βίβλο μέχρι τον Ισαάκ, όπως αναφέρεται: «Και συνέβη, όταν ο Ισαάκ ήταν γέρος και τα μάτια του ήταν θολά» (ίδιο κείμενο 27:1).
Ο Ιακώβ ζήτησε την αρρώστεια, λέγοντας σε Αυτόν: «Άρχοντα του Σύμπαντος! Ένας άνθρωπος πεθαίνει χωρίς να έχει αρρωστήσει και δεν προλαβαίνει να τακτοποιήσει τις υποθέσεις που αφορούν αυτόν και τα παιδιά του. Αν όμως αρρώσταινε δύο ή τρεις μέρες πριν, θα προλάβαινε να ταχτοποιήσει τις υποθέσεις με τα παιδιά του». Και ο Θ-ός του αποκρίθηκε: «Στη ζωή σου, ζήτησες καλά και αυτό θα αρχίσει από σένα». Όπως αναφέρεται: «Είπαν στον Ιωσήφ: Ιδού, ο πατέρας σου είναι άρρωστος».
(Μιντράσς Ραμπά)
Και όταν ο Ιακώβ έπαψε να δίνει εντολές στους γιους του, μάζεψε τα πόδια του πάνω το κρεβάτι και εξέπνευσε, και επροστέθη στο λαό του (49:33)
Ο Ραβ Νάχμαν είπε στον Ραβ Γιτσάκ: «Έτσι είπε ο Ραβίνος Γιοχανάν: Ο πατέρας μας Ιακώβ δεν πέθανε».
Ρώτησε τότε ο Ραβ Γιτσάκ: «Τότε μάταια εγκωμίασαν οι εγκωμιαστές, ταρίχευσαν οι ταριχευτές και έθαψαν οι νεκροθάφτες;».
Και ο Ραφ Νάχμαν απάντησε: «Απαγγέλω μόνο ένα στίχο. Αναφέρεται (Ιερεμίας 30:10): «Κι εσύ, υπηρέτη μου Ιακώβ, μην φοβάσαι, λέει ο Κύριος, και μην τρέμεις, Ο Ισραήλ. Γιατί ιδού, θα σας σώσω από μακριά και τους απογόνους σας από τη γη της αιχμαλωσίας». Ο στίχος εξισώνει τον Ιακώβ με τους απογόνους του: έτσι όπως οι απόγονοί του είναι ζωντανοί έτσι είναι κι αυτός».
(Ταλμούδ, Ταανίτ 5β)