LUCHOT.jpg

Εγγύηση εφ’ όρου ζωής

Η Εβραϊκή παράδοση αναφέρει ότι πριν ο Θ-ός παραδώσει την Τορά στον Εβραϊκό λαό, ζήτησε εγγυητές. Το έθνος πρόσφερε αρκετές επιλογές – τους Πατριάρχες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ, το Μωϋσή και τους άλλους προφήτες, ο Θ-ός όμως τις απέρριψε όλες. Τότε ο λαός είπε: «Τα παιδιά μας θα είναι οι εγγυητές μας».

Ο Θ-ός συμφώνησε και παρέδωσε την Τορά.

Από τη μία σκοπιά, η σύλληψη είναι προφανής. Εάν θέλουμε να διαιωνίσουμε μια ιδέα ή μια παράδοση δεν έχουμε παρά να βάλουμε τους νέους να συμμετέχουν σε αυτήν. Ίσως το Μιντράσς θέλει να επισημάνει το είδος της συμμετοχής που απαιτείται από τα παιδιά μας. Πολλές φορές οι άνθρωποι λένε, «θα δείξω στα παιδιά μου ένα τρόπο προσέγγισης. Είμαι σίγουρος/η ότι θα εκτιμήσουν την αξία του. Αλλά δεν θα τα πιέσω. Θα τα αφήσω να αποφασίσουν μόνα τους».

Ο Ιουδαϊσμός ακολουθεί εντελώς διαφορετική τακτική. Πριν ο λαός του Ισραήλ παραλάβει την Τορά στο Όρος Σινά, είπε στο Θ-ό: «Θα πράξουμε και θα ακούσουμε», αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να τηρεί την Τορά, πριν μάθει ποιες εντολές θα του έδινε ο Θ-ός.

Η τακτική αυτή αντανακλάται στον τρόπο με τον οποίον εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας να προσεγγίσουν την Τορά. Το πρώτο βήμα είναι η πρακτική εφαρμογή. Εκτελούν τις μιτσβότ χωρίς να κατανοούν τη λογική τους. Αντίθετα μάλιστα, μεγαλώνουν εκπληρώνοντας τες σαν να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής τους. Δεν βλέπουν τον Ιουδαϊσμό σαν ένα σύνολο πεποιθήσεων την αξία των οποίων κατανοούν, αλλά σαν ένα ολοκληρωμένο τρόπο ζωής που αγκαλιάζει κάθε διάσταση της ύπαρξής τους.

 «Πλύση εγκεφάλου» μπορεί κάποιος να πει. «Άρνηση ελεύθερης επιλογής στα παιδιά».

Δεν είναι όμως έτσι. Τα παιδιά μας πάντα θα έχουν επιλογές. Μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου όλοι μας έχουμε πρόσβαση στα υλικά αγαθά ενώ οι πνευματικές αλήθειες βρίσκονται μόνο στα βιβλία. Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα ακούσουν και την άλλη πλευρά;

Η ανατροφή τους χωρίς ουσιαστική επαφή με τον Ιουδαϊσμό, αποτελεί επίσης ένα μήνυμα. Διδάσκει στα παιδιά ότι ο Ιουδαϊσμός είναι κάτι δευτερεύον, ίσως μια ωραία φάση του παρελθόντος, όχι όμως ένα από τα βασικά στοιχεία της ζωής. Τι περιθώρια επιλογής αφήνει κάτι τέτοιο στα παιδιά; 

Το Σσαβουότ είναι η επέτειος της παράδοσης της Τορά, η κατάλληλη στιγμή για όλους μας, να ανανεώσουμε και να δυναμώσουμε τη σχέση μας μαζί της. Η πρώτη μέρα της γιορτής είναι η κατάλληλη στιγμή να ξαναζήσουμε την εμπειρία του Σινά, όλοι μαζί συγκεντρωμένοι στη συναγωγή – άντρες, γυναίκες, παιδιά ακόμα και βρέφη –για να ακούσουμε τις Δέκα Εντολές,.

Αυτό το έθιμο συμβαδίζει με το είδος ανατροφής που προαναφέραμε. Αφού βρισκόμαστε σε αυτό το χώρο, είτε καταλαβαίνουμε το ανάγνωσμα είτε όχι, εκτιμούμε ότι κάτι ξεχωριστό συμβαίνει. Ένα παιδί θα καταλάβει ότι ακόμα και αν δεν κατανοεί το ανάγνωσμα, δημιουργεί ένα δεσμό με την Τορά.

Η αλήθεια είναι ότι και οι ενήλικες πρέπει να πάρουν αυτό το μήνυμα μαζί τους. Γιατί η αλήθεια της Τορά προέρχεται από το Θ-ό και υπερβαίνει την ανθρώπινη αντίληψη. Ακόμα και αν καταλάβουμε πολλά, υπάρχει πάντα κάτι άπειρα μεγαλύτερο από τον πνευματικό μας ορίζοντα.