Απλή αριθμητική: αν έχουμε 10 με 30 καλεσμένους κάθε Σσαμπάτ (χωρίς να μετράμε τις εκατοντάδες των εορταστικών γευμάτων), τότε πάνω από 1000 επισκέπτες περνούν κάθε χρόνο από το σπίτι μας που σημαίνει πως έχουμε συναντήσει πάνω από 7000 ανθρώπους τα 7 χρόνια που είμαστε στην Αθήνα... Πολλές φορές μας στέλνουν email ή ακόμα και δωρεές υπέρ των δραστηριοτήτων μας, μετά την επίσκεψή τους. Πρόσφατα ανοίξαμε ένα guestbook στο website όπου οι επισκέπτες μας διηγούνται τις εντυπώσεις τους. Μερικοί πάλι μας έχουν στείλει προϊόντα κασσέρ που δεν τα βρίσκουμε εδώ, παιχνίδια ή βιβλία για τα παιδιά .... Άλλοι κρατούν επαφή μαζί μας και ξανάρχονται και δεύτερη φορά: ήταν πολύ ωραίο που ξαναείδαμε τον Νικ και την Ντεμπ οι οποίοι είχαν πρωτοέρθει το μήνα του μέλιτος και επέστρεψαν μαζί με τη χαριτωμένη κορούλα τους. Η Σοφί, η Γαλλίδα δασκάλα ξαναήρθε, αυτή τη φορά με το σύζυγό της και μια βαλίτσα γεμάτη λιχουδιές κασσέρ. Ένα πολύ ενδιαφέρον ζευγάρι, οι Ζ. από την Ιερουσαλήμ, διευθυντές σχολείων αμφότεροι, οι οποίοι είχαν γυρίσει όλο τον κόσμο, πέρασαν μαζί μας και δεύτερο Σσαμπάτ φέρνοντας μαζί και τον εγγονό τους, ένα μικρό σαΐνι γοητευμένο με την Ελλάδα. Έχουν την παράδοση να παίρνουν κάθε εγγόνι τους σε ένα ταξίδι για το Μπαρ/Μπατ Μιτσβά και η Ελλάδα ήταν ο προορισμός της επιλογής τους. Η Ναομί, χορογράφος από το Ισραήλ και φανατική της Αθήνας μας επισκέφθηκε πρόσφατα, 3 χρόνια μετά την πρώτη φορά φέρνοντας μαζί και έναν φίλο. Πάντα είναι ωραία να ακούς ξανά τους επισκέπτες σου και φυσικά να τους ξαναβλέπεις!
Σκεφτόμουν όλα αυτά όταν, εχθές, ακούσαμε με χαρά καλά νέα από το Μάρκο και τη Φρίντα Β. από την Κόστα Ρίκα. Τους γνωρίσαμε πέρυσι το Δεκέμβρη όταν παρέμειναν στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των διακοπών τους και χρειάστηκαν ιατρική βοήθεια. Ήταν πραγματικά συναρπαστικό που μάθαμε πως απέκτησαν δίδυμα και είναι καλά τόσο τα μωρά όσο και η μαμά. Ευχαριστώ Θ-έ μου.
Τους εύχομαι πολλά ναχάς, «να ζήσουν» όπως λένε και στην Ελλάδα (κυριολεκτικά πρέπει να ζήσουν) με υγεία και ευτυχία... Εύχομαι επίσης στους ευτυχισμένους γονείς πολύ δύναμη και υπομονή για τις άγρυπνες νύχτες, τις 1001 προκλήσεις στην ανατροφή των παιδιών, αλλά κυρίως να μοιράζονται μαζί μας πάντα καλά νέα με χαρούμενη καρδιά (η συνταγή της γιαγιάς μου).
Κοιμάμαι σαν μώρο...