Ευθύνη στους άλλους
Τα Εβραϊκά διδάγματα μας δίνουν την εντολή να αγαπάμε το Θ-ό αλλά και το συνάνθρωπό μας. Αν η ευλάβεια ενός ανθρώπου τον κάνει να ξεχνά τις υποχρεώσεις του απέναντι στους άλλους, τότε βρίσκεται σε λάθος δρόμο και οι πράξεις του θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν στην καταστροφή. Αυτό το σημείο φωτίζεται από το ρόλο του Ρεουβέν στην Παρασσά της εβδομάδας.
Η περικοπή μας περιγράφει τη διαμάχη ανάμεσα στους δώδεκα γιους του Ιακώβ. Ο Ιωσήφ που ήταν ο αγαπημένος του πατέρα του, είχε όνειρα για μελλοντικά μεγαλεία όπου τα αδέρφια του θα υποκλίνονταν μπροστά του. Τα αδέρφια του ήταν θυμωμένα μαζί του εξαιτίας αυτού. Μια μέρα έπιασαν το νεαρό Ιωσήφ και τον πέταξαν σε ένα λάκκο. Ο Ρεουβέν ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιακώβ και ένιωσε αναστατωμένος από την τροπή των γεγονότων, αλλά και ανίκανος να επηρεάσει τις πράξεις των αδερφών του. Εντούτοις, αποφάσισε να επιστρέψει αργότερα στο λάκκο και να σώσει τον Ιωσήφ, φέρνοντάς τον πίσω στο σπίτι και στον πατέρα του.
Το σχέδιο θα είχε αποτέλεσμα αν η προσωπική θρησκευτική ευλάβεια του Ρεουβέν, δεν τον εμπόδιζε μερικές φορές να δει τις πραγματικές ανάγκες κάποιας στιγμής. Αφού πέταξαν τον Ιωσήφ στο λάκκο, τα αδέρφια κάθισαν να φάνε. Εκείνη την κρίσιμη στιγμή, ο Ρεουβέν όφειλε να μείνει μαζί τους για να διαφυλάξει την ασφάλεια του Ιωσήφ. Εκείνος όμως έφυγε. Γιατί; Μια αιτία είναι, όπως λένε οι Σοφοί μας, πως είχε ένα προσωπικό πρόγραμμα μοναχικής προσευχής και νηστείας. Όπως πολλοί και διάφοροι ευλαβείς άνθρωποι, θεώρησε τον εαυτό του αμαρτωλό που έπρεπε να μετανοήσει. Δυστυχώς, επέτρεψε στην επιδίωξη της προσωπικής του ευσέβειας, να ξεπεράσει την ευρύτερη αίσθηση υπευθυνότητας.
Ενώ ο Ρεουβέν απομακρύνθηκε για να νηστέψει και να προσευχηθεί, οι αδερφοί του αποφάσισαν να πουλήσουν τον Ιωσήφ σε κάποιους περαστικούς εμπόρους. Όταν ο Ρεουβέν επέστρεψε, λυπήθηκε πολύ, αλλά ήταν πια πολύ αργά. Η προσωπική του επιθυμία για θρησκευτική ορθότητα είχε γίνει η αιτία να ξεχάσει την ευρύτερη ευθύνη που η Τορά θέτει σε κάθε άτομο: φροντίδα για τους άλλους.