Τετσαβέ
Έξοδος 27:20 – 30:10
Ο Θ-ός είπε στο Μωϋσή να πάρει από τα Τέκνα του Ισραήλ αγνό λάδι ελιάς και να τροφοδοτήσει την «άσβεστη φλόγα» στη μενορά την οποία ο Ααρών έπρεπε να ανάβει κάθε μέρα, «από το βράδυ μέχρι το πρωί.»
Περιγράφονται τα ενδύματα που έπρεπε να φορούν οι Κοχανίμ (ιερείς) όταν λειτουργούσαν στο Σκήνωμα. `Ολοι οι Κοχανίμ φορούσαν: 1) το κτόνετ – έναν πολύ μακρύ λινό χιτώνα 2) μιχνασάγιμ – ένα λινό στιχάρι, 3) μιτζνέφετ ή μιγκμπάατ – ένα λινό σαρίκι 4) αβνέτ – μια μακριά ζώνη δεμένη πάνω από τη μέση.
Επιπλέον, ο Κοέν Γκαντόλ (αρχιερέας) φορούσε: 5) το εφόδ – ένα ένδυμα σαν ποδιά, φτιαγμένη από μπλε, μωβ και κόκκινο βαμμένο μαλλί, λινές και χρυσές κλωστές, 6) το Χοσσέν – έναν περιστήθιο που περιείχε δώδεκα πολύτιμες πέτρες χαραγμένες με τα ονόματα των δώδεκα φυλών του Ισραήλ, 7) μεϊλ – έναν μανδύα από μπλε μαλλί, με χρυσά κουδούνια και διακοσμητικά ρόδια στο στρίφωμά του, 8) το τσιτς – ένα φύλλο χρυσού που φοριόταν στο μέτωπο και είχε την επιγραφή, «`Αγιος ο Θ-ός».
Η περικοπή Τετζαβέ περιέχει επίσης τις λεπτομερείς οδηγίες του Θ-ού σχετικά με την εφταήμερη μύηση του Ααρών και των τεσσάρων γιων του – Ναδάβ, Αβιού, Ελαζάρ και Ιταμάρ – στο ιερατείο, καθώς και τις οδηγίες για την κατασκευή του Χρυσού Βωμού πάνω στον οποίο θα καιγόταν το κετόρετ («λιβάνι»).