Βαγιεχί
Γένεσις 47:28 – 50: 26
Ο Ιακώβ έζησε τα υπόλοιπα 17 χρόνια της ζωής του στην Αίγυπτο. Πριν το θάνατό του, ζήτησε από τον Ιωσήφ να ορκιστεί ότι θα τον θάψει στην Ιερή Γη. Ευλόγησε τους δύο γιους του Ιωσήφ, Μενασσέ και Εφράιμ, δίνοντάς τους το κύρος των δικών του υιών, ως προγόνους των φυλών του Ισραήλ.
Ο πατριάρχης είχε την επιθυμία να αποκαλύψει το τέλος των ημερών στα παιδιά του, αλλά τελικά εμποδίστηκε να το κάνει. Ο Ιακώβ ευλόγησε τους γιους του, αναθέτοντας στον καθένα το ρόλο του στις μελλοντικές φυλές: από τον Ιούδα θα γεννηθούν ηγέτες, νομοθέτες και βασιλιάδες. Οι ιερείς θα προέρθουν από τον Λεβί, οι επιστήμονες από τον Ισσαχάρ, οι ναυτικοί από τον Ζεβουλούν, οι δάσκαλοι από τον Σσιμόν, οι στρατιώτες από τον Γκαδ, οι δικαστές από τον Νταν, οι καλλιεργητές ελιάς από τον Ασσέρ κοκ. Ο Ρουβήν δέχτηκε επίπληξη που επενέβη στη συζυγική ζωή του πατέρα του, ενώ ο Σσιμόν και ο Λεβί για το μακελειό της Συχέμ και τη συνωμοσία εναντίον του Ιωσήφ. Ο Ναφταλί προικίστηκε με την ταχύτητα του ελαφιού, ο Βενιαμίν με τη δύναμη του λύκου και ο Ιωσήφ με ομορφιά και γονιμότητα.
Μία μεγάλη πομπή από τους απογόνους του Ιακώβ, τους υπουργούς του Φαραώ, τους εξέχοντες πολίτες και το ιππικό της Αιγύπτου, συνόδευσε τον Ιακώβ στο τελευταίο του ταξίδι στην Ιερή Γη όπου θάφτηκε στη Σπηλιά Μαχπελά στη Χεβρόνα.
Ο Ιωσήφ πέθανε επίσης, στην Αίγυπτο, σε ηλικία 110 ετών. Έδωσε εντολή ώστε τα οστά του να φύγουν από την Αίγυπτο και να θαφτούν στην Ιερή Γη, κάτι το οποίο θα συνέβαινε μόνο με την Έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, πολλά χρόνια μετά. Πριν από το θάνατό του, ο Ιωσήφ έδωσε τη διαθήκη του στα Τέκνα του Ισραήλ από όπου θα αντλούσαν την ελπίδα και την πίστη για να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα χρόνια που θα έρχονταν. «Ο Θ-ός αναμφισβήτητα θα σας θυμηθεί και θα σας οδηγήσει μακριά από εδώ, στη γη την οποία είχε υποσχεθεί στον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ.»