Η σκάλα

Ποιος λοιπόν είναι ο καλύτερος τρόπος για να πάει κανείς στον παράδεισο; Να διασχίσει έναν πολυσύχναστο αυτοκινητόδρομο; Να κάνει κάποια θεαματική πράξη, ένδειξης πίστης; Να σώσει χίλιες ζωές; Μια αρκετά καλή απάντηση μας δίνει η Παρασσά αυτής της εβδομάδας.

Διαβάζουμε την ιστορία του ονείρου του Ιακώβ και της περίφημης σκάλας με τα πόδια στο έδαφος και την κορυφή της στον ουρανό. «Και ιδού οι άγγελοι του Κυρίου ανέβαιναν και κατέβαιναν σε αυτήν».  

Ας θέσουμε ένα απλοϊκό ερώτημα. Χρειάζονται οι άγγελοι σκάλα; Όλοι ξέρουμε ότι οι άγγελοι έχουν φτερά, όχι πόδια. Τότε λοιπόν, τι ακριβώς θέλουν τη σκάλα;

Εδώ υπάρχει ένα πολύ ωραίο μήνυμα. Δεν χρειάζονται οπωσδήποτε φτερά, για να σκαρφαλώσει κανείς προς τον ουρανό. Απαλλαχθείτε από το δράμα. Ξεχάστε τα απότομα ανεβάσματα και τις δεσμεύσεις. Υπάρχει μια σκάλα, ένας ξεκάθαρος, πνευματικός δρόμος, χαρτογραφημένος για μας. Έναν δρόμο που πρέπει να διασχίσουμε βήμα – βήμα, ένα σκαλοπάτι τη φορά. Το μονοπάτι προς τον Παράδεισο είναι κλιμακωτό, συστηματικό και απόλυτα βατό.

Πολλοί άνθρωποι διστάζουν ακόμα και να ξεκινήσουν ένα πνευματικό ταξίδι, διότι πιστεύουν πως χρειάζονται τεράστια αποθέματα πίστης. Δεν βλέπουν ποτέ τον εαυτό τους να φτάνει σε ένα βαθμό θρησκευτικής αφοσίωσης, η οποία τους φαίνεται απόκοσμη. Παρόλα αυτά, με μια προσέγγιση βήμα – βήμα , ανακαλύπτει κανείς ότι το ταξίδι μπορεί να ξεκινήσει και ότι ο προσδόκιμος προορισμός δε βρίσκεται στο διάστημα.

Όταν ήμουν παιδί και ζούσα στο Μπρούκλιν, κάθε μέρα περνούσα δίπλα από ένα πολύ μεγάλο κτίριο για να πάω στο σχολείο. Ήταν το Ταμιευτήριο της Κομητείας. Μετά από τόσα χρόνια, ακόμα θυμάμαι την Κινέζικη παροιμία που ήταν χαραγμένη στις μεγάλες πόρτες της εισόδου της τράπεζας. «Ένα ταξίδι χιλίων μιλιών ξεκινά με ένα βήμα». Αυτό δεν είναι μόνο κινέζικη σοφία. Εμείς οι Εβραίοι συμφωνούμε και επαυξάνουμε. Φυσικά δεν περιορίζεται στην αρχή του σχεδιασμού αποταμιευτικών μεθόδων. Είναι μια απλή αλλά πανίσχυρη ιδέα που δεν περιλαμβάνει το «όλα ή τίποτα».

Ένα μικρό βήμα στην αρχή είναι προτιμότερο και μετά ένα άλλο και μετά ένα τρίτο ώσπου να επιτευχθεί η θετική αλλαγή.

Όταν ο πατέρας μου βρισκόταν σε γεσσιβά, ο δάσκαλός του ρώτησε κάποτε το εξής: «Εάν δύο άνθρωποι βρίσκονται σε μια σκάλα, ο ένας στην κορυφή και ο άλλος στον πάτο, ποιος είναι πιο ψηλά;». Η τάξη σκέφτηκε πως επρόκειτο για μια αστεία ερώτηση – μέχρι που ο δάσκαλος τους εξήγησε πως δεν ήταν ικανοί να κρίνουν ποιος ήταν ψηλότερα και ποιος χαμηλότερα, εάν δεν βεβαιώνονταν πρώτα για το ποια κατεύθυνση θα ακολουθούσαν.

Εάν αυτός στην κορυφή κατέβαινε προς τα κάτω και ο άλλος στην αρχή ανέβαινε προς τα πάνω, τότε προφανώς, ο δεύτερος βρισκόταν πιο ψηλά.

Κατά συνέπεια, δεν έχει σημασία ποιο είναι το σημείο εκκίνησης ή το επίπεδο στη σκάλα της θρησκευτικής ζωής. Όσο κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση, όσο περισσότερο ανεβαίνουμε, θα καταφέρουμε, δόξα τω Θεώ, να φτάσουμε σε ουράνια ύψη.

Σας ευχόμαστε ένα ασφαλές και επιτυχημένο ταξίδι.