Η Παραμονή του Γιόμ-Κιπούρ

Νωρίς το πρωϊ της παραμονής του Γιόμ-Κιπούρ, (φέτος, ξημερώματα της Παρασκευής 29/10/2017) τελείται το έθιμο της λειτουργίας των "Καπαρότ". Οι γυναίκες χρησιμοποιούν μία κότα, οι άνδρες έναν κόκκορα, ενώ πολλοί χρησιμοποιούν χρήματα αντί για κοτόπουλα. Κατά την διάρκεια της τελετής των Καπαρότ, γυρίζουμε απαλά και κυκλικά γύρω από το κεφάλι το κοτόπουλο ή τα χρήματα εννέα φορές συνολικά. Μετά από αυτό το τελετουργικό, το κοτόπουλο μπορεί να δωρηθεί σε κάποιον φτωχό και να θεωρηθεί ώς πράξη φιλανθρωπίας εκ μέρους μας. Οσον αφορά αυτούς που χρησιμοποιούν χρήματα, μετά το τελετουργικό, μπορούν να τα προσφέρουν ως δωρεά είτε σε φτωχούς απ' ευθείας είτε σε φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Ενα άλλο ωραίο έθιμο είναι η γονική ευλογία του πατέρα προς τα παιδιά του αμέσως μετά το γιορταστικό γεύμα και πριν την έναρξη της νηστείας. Η γονική ευλογία είναι ίδια με αυτή που απαγγέλλουν οι Κοανίμ στη Συναγωγή: "Ας σε ευλογεί ο Θεός και ας σε φυλάει. Ας φωτίσει το πρόσωπο του Θεού επάνω σου και ας δείξει την χάρη Του προς εσένα. Ας στρέψει ο Θεός το πρόσωπό Του προς εσένα και ας σου χαρίσει ειρήνη".

Εθιμα και Πρακτικές του Γιόμ-Κιπούρ

Μαζί με την απαγορεύση για δουλειά ( όπως το Σάββατο ) υπάρχουν άλλες πέντε απαγορεύσεις : να τρώς και να πίνεις, να φοράς αρώματα,οι συζυγικές σχέσεις, το πλύσιμο ( για ευχαρίστηση ) και να φοράς δερμάτινα παπούτσια.

Την Παραμονή του Γιόμ-Κιπούρ, (φέτος, την Παρασκευή το απόγευμα 29/10/2017) πριν τη μετάβασή μας στη Συναγωγή, συνηθίζεται να τρώμε οικογενειακά γιορτινά γεύματα και να ανταλλάσσουμε ευχές με συγγενείς, γνωστούς και φίλους.
Το ίδιο ισχύει και μετά το τέλος της γιορτής (φέτος, το Σάββατο το βράδυ 30/10/2017) όπου η λήξη της νηστείας, του Ταανίτ, αποτελεί μοναδική ευκαιρία για χαρούμενα και γιορτινά παραδοσιακά οικογενειακά γεύματα.

Μια μέρα προσευχής

Το βράδυ στην Συναγωγή, η λειτουργία ξεκινάει με το "Λεχά Ελί", έναν μελωδικό ύμνο μετάνοιας και ταπεινότητας και αμέσως μετά ακολουθεί το "Κόλ-Νιντρέ", μία συγκινητική επίκληση προς τον Θεό να μας απαλλάξει από όλους τους όρκους και τις υποσχέσεις που θα του δώσουμε κατά την διάρκεια του επόμενου χρόνου και που δεν θα καταφέρουμε για διάφορους λόγους να τηρήσουμε.

Κατά την διάρκεια κάθε ξεχωριστής προσευχής την ημέρα του Γιόμ-Κιπούρ, (Σσαχαρίτ, Μουσάφ, Αβοντά, Μινχά και Νεϊλά) απαγγέλουμε το "Βιντούϊ", εξομολογούμαστε δηλαδή στον Θεό όλες τις αμαρτίες που πιθανόν πράξαμε τον προηγούμενο χρόνο και ζητάμε ευλαβικά την συγχώρεσή Του.

Ενα από τα πιό συγκινητικά μέρη της λειτουργίας του Μουσάφ, είναι η αφήγηση της τελετής που ελάμβανε χώρα την ημέρα του Γιόμ-Κιπούρ, μέσα στον Ιερό Ναό, το Μπέτ-Αμικντάσς, όταν ο Κοέν Γκαντόλ, ο αρχιερέας του Ναού, εισήρχετο στο ιερότερο χώρο του Ναού, στο Κόντεσς Ακοντασσίμ, για να εξαγνίσει την ψυχή του, ώστε να μπορεί κατόπιν να προσευχηθεί εκ μέρους όλων των πιστών.
Αυτό το κομμάτι της προσευχής του Μουσάφ, ονομάζεται Αβοντά. Η λειτουργία μας αναφέρει χαρακτηριστικά ότι όταν ο Κοέν Γκαντόλ εξήρχετο από τα Αγια των Αγίων, ακτινοβολούσε όπως "τα χρώματα του Ουράνιου Τόξου και ο αυγερινός που λάμπει στον ορίζοντα" και μοσχοβολούσε όπως "η μυρωδιά των ρόδων του Παραδείσου".

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας (Σάββατο 30/10/2017) μετά την Μινχά, ακολουθεί η τελευταία προσευχή της ημέρας, που ονομάζεται Νεϊλά, που σημαίνει κλείσιμο η σφράγισμα. Καθ' όλη την διάρκεια της λειτουργίας της Νεϊλά, οι πόρτες του Εχάλ παραμένουν ανοικτές, συμβολίζοντας τις πύλες του ουρανού που είναι διάπλατα ανοικτές σε όλους τους προσευχόμενους πιστούς. Οι σοφοί μας εξηγούν ότι την ώρα της λειτουργίας της Νεϊλά, η τύχη του καθενός μας σφραγίζεται οριστικά για την νέα χρονιά. Η Νεϊλά αποκορυφώνεται με την απαγγελία του " Σσεμά Γισραέλ Αδονάϊ Ελοένου, Αδονάϊ Εχάντ ", "Ακουσε Ισραήλ, ο δικός μας Θεός είναι Ενας και Μοναδικός" καθώς και των δύο στίχων "Αδονάϊ Ου Αελοϊμ", "Ο Αδονάϊ Είναι Ο Θεός" και "Καράτι Μπεχόλ Λέβ, Ανένι Αδονάϊ Χουκέχα Ετσόρα", "Εφώναξα από τα βάθη της καρδιάς μου, απάντησέ μου Κύριε κι' εγώ τους Νόμους Σου θα τηρήσω". Οι δύο αυτοί στίχοι απαγγέλλονται επτά φορές. Η λειτουργία και η νηστεία τελειώνουν με το σάλπισμα του Σσοφάρ που ηχεί για να μας δώσει την ελπίδα ότι ο Παντοδύναμος Θεός μας έκρινε ευνοϊκά και για τον καινούργιο χρόνο και μας ενέγραψε στο Βιβλίο της Καλής Ζωής.