Σήκωσε τα μάτια του και είδε, και, ιδού, τρεις άντρες στέκονταν πλάι του (18:2)

Ποιοι ήταν οι τρεις άντρες; Οι άγγελοι Μιχαήλ, Γαβριήλ και Ραφαήλ. Ο Μιχαήλ («Ποιος είναι σαν το Θ-ό;) πήγε τα νέα στη Σάρα για τη γέννηση του Ισαάκ. Ο Ραφαήλ («Θεραπεία του Θ-ού) για να θεραπεύσει τον Αβραάμ, και ο Γαβριήλ («Δύναμη του Θ-ού) για να καταστρέψει τα Σόδομα. Τότε γιατί είναι γραμμένο, «Και οι δύο άγγελοι πήγαν στα Σόδομα το απόγευμα»; Ο Μιχαήλ συνόδευσε τον Γαβριήλ για να σώσει τον Λωτ.

(Ταλμούδ, Μπαβά Μετσιά 86 β)

Και αυτός είπε: «Κύριέ μου! Εάν βρήκα εύνοια στα μάτια σου, μην προσπεράσεις, σε ικετεύω, τον δούλο σου». (18:4)

Ο στίχος αυτός έχει δύο εξηγήσεις. Η μία είναι ότι ο Αβραάμ απευθύνεται στον εκλεκτότερο των τριών καλεσμένων του, ζητώντας τόσο από αυτόν όσο και από τους άλλους δύο, να μην περάσουν από τη σκηνή του χωρίς να γνωρίσουν τη φιλοξενία του. Μία άλλη εξήγηση είναι ότι ο Αβραάμ απευθύνεται στο Θ-ό ζητώντας Του να σταθεί ενώ φροντίζει τους καλεσμένους του.
Είπε ο Ραβίνος Γεουντά στο όνομα του Ραβ: Αυτό μας διδάσκει ότι η φιλοξενία είναι ακόμα μεγαλύτερη και από τη Θεία Πρόνοια.

(Ο Ρασσί σε στίχους, Ταλμούδ, Σσεβουότ 35 β)

Γιατί τον γνωρίζω … (18:19)

Είπε η Θεϊκή Απόδοση του Χέσσεδ (καλοσύνη): «Όσο ο Αβραάμ ήταν εκεί, δεν υπήρχε τίποτα για μένα να κάνω, γιατί αυτός έκανε τη δουλειά στη θέση μου».

(Σέφερ Αμπαϊρ)

Ο τρόπος του Θ-ού να κάνει ελεημοσύνη και δίκαιο έργο (18:19)

Ποιο είναι το νόημα του στίχου, «Θα ακολουθείτε τον Κύριο το Θ-ό σας»; Είναι δυνατόν για ένα ανθρώπινο πλάσμα να ακολουθεί τη Θεία Χάρη η οποία περιγράφεται σαν «αδηφάγος φωτιά»; Όχι, αλλά το νόημα του στίχου είναι να ακολουθούμε τη συμπεριφορά του Ενός Θ-ού, Ευλογημένο το Όνομά Του.
Ο Θ-ός ντύνει τους γυμνούς, όπως είναι γραμμένο: ‘Και ο Θ-ός έφτιαξε για τον Αδάμ και τη γυναίκα του φορεσιές από δέρμα και τους έντυσε», (Γένεσις 3:21). Με τον ίδιο τρόπο, οφείλουμε κι εμείς να ντύνουμε του γυμνούς.
Ο Θ-ός επισκέπτεται τους αρρώστους όπως είναι γραμμένο: «Και ο Θ-ός εμφανίστηκε μπροστά του στο Ελονέ Μαμρέ» (μετά την περιτομή του Αβραάμ - Γένεσις 18:1). Με τον ίδιο τρόπο οφείλουμε κι εμείς να επισκεπτόμαστε τους αρρώστους.
Ο Θ-ός ανακουφίζει όσους πενθούν, όπως είναι γραμμένο: «Και αμέσως μετά το θάνατο του Αβραάμ, ο Θ-ός ευλόγησε το γιο του Ισαάκ». (Γένεσις 25:11). Με τον ίδιο τρόπο οφείλουμε κι εμείς να παρηγορούμε όσους πενθούν.
Ο Θ-ός θάβει τους νεκρούς, όπως είναι γραμμένο: «Και Αυτός τον έθαψε στην κοιλάδα» (Δευτερονόμιο 34:6). Με τον ίδιο τρόπο πρέπει κι εμείς να θάβουμε τους νεκρούς.

(Ταλμούδ, Σοτά 14 α)