To read it in English, click here
Το Σάββατο το βράδυ, με την εμφάνιση τριών αστεριών, τελειώνει το Σσαμπάτ. Στην βραδινή προσευχή Αρβίτ, στην τέταρτη ευλογία, προσθέτουμε την Αβνταλά. Η Αβνταλά είναι ένας ύμνος στον Θ-ό, όπου Τον ευλογούμε που διαχώρισε διάφορα πράγματα στον κόσμο, ανάμεσα σε αυτά την ημέρα του Σσαμπάτ από τις άλλες μέρες της εβδομάδας. Μετά από την προσευχή, απαγγείλουμε και πάλι την Αβνταλά ως ξεχωριστή ευλογία, σε μια τελετή με ένα ποτήρι κρασί.
Γιατί κάνουμε Αβνταλά (στα ελληνικά διαχωρισμός);
Όπως υπάρχει η Μιτσβά να θυμόμαστε το Σσαμπάτ όταν αρχίζει, το οποίο κάνουμε μέσω του Κιντούσς (όπως εξηγήσαμε εδώ), έτσι πρέπει να το θυμόμαστε και όταν τελειώνει. Με τα λόγια των Σοφών μας: «Να το θυμάσαι [το Σσαμπάτ] όταν μπαίνει και όταν βγαίνει».
Αλλά ας το δούμε και λίγο πέρα από τον παραπάνω απλό λόγο. Το Σσαμπάτ είναι μια μέρα στην οποία αποκοπτόμαστε για λίγο από την καθημερινότητα, και ξανασυνδεόμαστε με τον Θ-ό, αφήνοντας την υλικότητα πίσω μας. Όταν το Σσαμπάτ βγαίνει, αρχίζει μια καινούργια εβδομάδα, στην οποία θα ξαναμπούμε στην συνηθισμένη καθημερινότητα μας. Τις δυνάμεις να μείνουμε συνδεδεμένοι με τον Θ-ό τις παίρνουμε από το Σσαμπάτ. Για αυτό, ευχαριστούμε τον Θ-ό που μας έδωσε την δυνατότητα να είμαστε συνδεδεμένοι με Αυτόν, ευλογώντας Τον που διαχώρισε και ξεχώρισε την ημέρα του Σσαμπάτ. Για αυτό κάνουμε Αβνταλά, για να ευχαριστήσουμε τον Θ-ό.
Την νύχτα μετά την έξοδο του Σσαμπάτ, είναι έθιμο να λέμε μια ευλογία με μπεσσαμίμ, φυτό ή μπαχαρικό που έχει όμορφη ευωδία (συνηθίζεται το γαρύφαλλο). Είναι επίσης έθιμο, να ανάψουμε μια καινούργια φωτιά και αφού πούμε την ευλογία, να την χρησιμοποιήσουμε (δηλαδή να επωφεληθούμε από αυτήν) για να δούμε την διαφορά του χρώματος ανάμεσα στα νύχια και το δέρμα των δακτύλων μας (εκτός του αντίχειρα).
Οι Σοφοί μας καθόρισαν να λέμε αυτές τις ευλογίες στην τελετή της Αβνταλά, μετά την ευλογία του κρασιού και πριν την ευλογία της Αβνταλά. Τους λόγους για αυτά τα έθιμα θα τα εξηγήσουμε, με την βοήθεια του Θ-ού, την επόμενη εβδομάδα.
Εισάγουμε την Αβνταλά με μερικούς στίχους, που μιλάνε για αφθονία και Θ-ϊκή βοήθεια, ως καλό ξεκίνημα της εβδομαδας.
Από την δύση του ηλίου, μέχρι την Αβνταλά, συνηθίζουμε να μην τρώμε [όπως με το Κιντούσς]. Επίσης, συνηθήζουμε να μην κάνουμε εργασία μέχρι την ολοκλήρωση της τελετής της Αβνταλά (παρόλο που χρονικά έχει παρέλθει το Σσαμπάτ).
Έτσι αποχαιρετούμε το Σσαμπάτ εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη προς τον Θ-ό που μας έδωσε το δώρο αυτής της ξεχωριστής ημέρας.
Σσαμπάτ Σσαλόμ,
Άριε από τη Γεσσιβά