Ο Ραβίνος Ιεσσουά μπεν Λεβί είπε: Οι πατριάρχες μας καθιέρωσαν τις τρεις καθημερινές προσευχές. Ο Αβραάμ καθιέρωσε την πρωινή προσευχή, όπως αναφέρεται:

 «Και ο Αβραάμ σηκώθηκε νωρίς το πρωί  και πήγε στο μέρος που είχε σταθεί ενώπιον του Θ-ού».(Γένεσις 19:27)

Ο Ισαάκ καθιέρωσε τη μεσημεριανή προσευχή, όπως αναφέρεται: «Και ο Ισαάκ βγήκε έξω να διαλογιστεί στους αγρούς προς το απόγευμα». Τέλος, ο Ιακώβ καθιέρωσε τη βραδινή προσευχή, όπως αναφέρεται: «Και συνάντησε (στα Εβραϊκά η λέξη αυτή σημαίνει προσευχή) απρόσμενα τον Τόπο …γιατί ο ήλιος είχε δύσει».

(Μιντράσς Ραμπά)

Μια σκάλα στηρίχθηκε στη γη και η κορυφή της άγγιζε τον ουρανό (28:12)

Αυτή είναι η προσευχή.

(Ζοάρ)

Και έγινε πρωί, και ιδού, ήταν η Λεία (29:25)

Όταν ο Ιακώβ είπε στη Ραχήλ, «Θα με παντρευτείς;», αυτή του απάντησε: «Ναι, αλλά ο πατέρας μου είναι κατεργάρης και δεν θα μπορείς να τον αντιμετωπίσεις».
«Είμαι αντάξιός του στις κατεργαριές», είπε ο Ιακώβ.
«Είναι όμως σωστό ο δίκαιος να ανακατεύεται με κατεργαριές;» ρώτησε η Ραχήλ.
«Ναι, με τον αγνό πρέπει να είναι κανείς αγνός και με τον πονηρό, πονηρός» (ΙΙ Σαμουήλ 22:27)
Έτσι ο Ιακώβ έδωσε στη Ραχήλ αναγνωριστικά σημάδια (προκειμένου να προστατευθούν από τις απάτες του Λαβάν). Αλλά όταν η Λεία μπήκε στο νυφικό δωμάτιο, η Ραχήλ σκέφτηκε, «Η αδερφή μου τώρα θα ντροπιαστεί», και της εμπιστεύτηκε τα αναγνωριστικά σημάδια. Έτσι ο Ιακώβ δεν κατάλαβε μέχρι το πρωί ότι παντρεύτηκε τη Λεία.

(Ταλμούδ, Ρασσί)

Εκείνη τη νύχτα, η Λεία παρίστανε τη Ραχήλ. Όταν ο Ιακώβ σηκώθηκε το πρωί και είδε ότι ήταν η Λεία, της είπε: «Κόρη του Απατεώνα! Γιατί με εξαπάτησες;». Και αυτή του είπε: «Και εσύ, δεν εξαπάτησες τον πατέρα σου όταν σε ρώτησε, ‘Είσαι ο γιος μου Ησαύ;’».